نمی‌خونم و نمی‌نويسم برای مدّتی …

بين اونايي كه مي‌خوني و اوني كه هستي يه فاصله‌ي اساسي ايجاد كن

مدّتي نخون و ننويس
حافظ رو توصيه مي‌كنم
و قرآن
و كمي هم گلستان

پي.‌نوشت ۱ )؛ گيرم هر چي! ولي، اگر كسي كه بهانه‌ي وبلاگ و وبلاگ‌نويسي را گذاشته توي دامن آدم، بيايد اين حرف را بگويد و توصيه كند كه ديگر نخوان! بس است نوشتن! يك‌طورهايي ناخودآگاه بايد گوش كنم به حرفش، جدّي بگيرم توصيه‌اش را. آخر، همين الانِ وبلاگ‌نويسي‌ام بدون پيشنهاد اوّليه‌ي او محال بود. ضرر نكردم بابت پذيرفتن پيشنهادش. حالا هم … اصلن، من زيادي تحت‌تأثير جذبه‌ي شخصيّتش هستم. گفتم كه گيرم هر چي! به خودم مربوط است.

پي.‌نوشت ۲ )؛ ميانگين، روزي يك مطلب هم كه حساب كنيد، ما وظيفه‌ي خودمان را انجام داده‌ايم تا پايان خردادماه؛ اين هم كه مي‌نويسم سي‌ويكمين يادداشت است. {شاهد} حالا شما و اين يادداشت‌ها. به قدر كافي فرصت داريد بخوانيد و كامنت بگذاريد و به لينك‌هايي كه در متن درج شده است، سربزنيد.

پي.‌نوشت ۳ )؛ برمي‌گردم. حتماً.

{عكس از VOJTa Herout}